فتنه های آخرالزمان
می خواستم در مورد فتنه های آخرالزمان مطلبی بنویسم که تصادفا به مطلب زیر در شماره ۹۰ نشریه موعود برخوردم. خالی از لطف ندیدم که عین مطلب را در همین جا نقل کنم. توصیه می کنم دقیق بخوانیدش.
حضرت علی (ع) از آغازین ایام حیات، در محضر رسول خدا (ص) بود و از دریای علم ایشان خوشه برمیچید. به تصریح آن امام همام، نبی خاتم (ص) در لحظات آخرین زندگی پرخیر خویش، هزار دروازه علم را برای ایشان گشودند که از هریک از آنها هزار در دیگر گشوده شد.۱ بنابر شرایطی که حضرت علی (ع) در آن میزیستند بیش از دیگر اهل بیت (ع) به تصویر و ترسیم آینده، گاه نزدیک و گاه دور پرداختند. از مشهورترین پیشگوییهای ایشان که به سرعت، راستی آن بر مخاطبان عیان شد، ماجرای جنگ نهروان با خوارج بود که فرمودند: «از شما کمتر از ده تن کشته خواهد شد و از ایشان کمتر از ده تن زنده خواهند ماند».۲ این عبارت پیش از آغاز نبرد بیان شد و اندکی پس از خاتمه نبرد، شمارش شهدای سپاه و فراریان خوارج، حاضران را متحیر نمود. گاه نیز در روایات علوی صحبت از آینده نه چندان دور است؛ برای نمونه از این دست میتوان به پیشگویی امیرمؤمنان (ع) درباره حمله مغول به سرزمینهای اسلامی یاد کرد۳ که با استناد به همین روایت و با درایت و حزم خواجه نصیرالدین طوسی، جامعه شیعیان کمترین آسیب را در این فتنه متحمل شد.
یکی از پیشگوییهایی که در لابهلای بیانات امیرمؤمنان، امام علی (ع) مطالب ارزنده و قابل توجهی درباره آن میتوان یافت، مسئلة فتنههای آخرالزمانی است. درباره موضوع فتنههای آخرالزمان، روایات متعددی از حضرات معصومین (ع) نقل شده که در اینجا تنها به مرور روایات علوی اکتفا میکنیم. ادامه نوشته



نوشتن درباره امامی که سراسر رحمت است و لطف و احسان، نه برای من که برای هر کسی غیر از آنانکه او را به حق مأموم بودهاند سخت است. سخت و شاید محال. فقط همین را میگویم که این امام ما کسی است که بزرگترین آرزوی محبانش چون کبوتر بر گرد حرمش گردیدن است.